تمام عبادات ما عادت است/ به بیعادتی کاش عادت کنیم
چه اشکال دارد پس از هر نماز/ دو رکعت گلی را عبادت کنیم؟
به هنگام نیت برای نماز/ به آلالهها قصد قربت کنیم
چه اشکال دارد که در هر قنوت/ دمی بشنو از نی حکایت کنیم؟
چه اشکال دارد در آیینهها/ جمال خدا را زیارت کنیم؟
مگر موج دریا ز دریا جداست/ چرا بر یکی حکم کثرت کنیم؟
پراکندگی حاصل کثرت است/ بیایید تمرین وحدت کنیم
وجود تو چون عین ماهیت است/ چرا باز بحث اصالت کنیم؟
اگر عشق خود علت اصلی است/ چرا بحث معلول و علت کنیم؟
بیا جیب احساس و اندیشه را / پر از نقل مهر و محبت کنیم
پر از گلشن راز، از عقل سرخ/ پر از کیمیای سعادت کنیم
بیایید تا عین عینالقضات/ میان دل و دین قضاوت کنیم
اگر سنت اوست نوآوری/ نگاهی هم از نو به سنت کنیم
بگو قافیه سست یا نادرست/ همین بس که ما ساده صحبت کنیم
خدایا دلی آفتابی بده/ که از باغ گلها حمایت کنیم
رعایت کن آن عاشقی را که گفت: / بیا عاشقی را رعایت کنیم
پینوشت: شعر از قیصر امینپور است. شعر نامه شدهاست این وبلاگ و چارهای نیست چرا که حال این روزهای من تنها در همین خطوط تعبیر میشود.