لذت هایی که سرد می شوند
تجربه بسیاری از لذت ها درست مانند غذاست.داغ داغ که نخوری بدمزه نیست اما دیگر آن طعم بکر اولیه را ندارد.چرا ما یاد نگرفتیم هر حسی را درست سر وقت آن تجربه کنیم؟یاد نگرفتیم عشق را وقتی به آن نیاز داریم تجربه کنیم.مسئولیت پذیری را زمانی که توانش در ما عیان شد،بپذیریم.
پی نوشت:باز هم ياد كتاب اسكار و خانم صورتي افتادم.
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم مهر ۱۳۸۷ ساعت 0:52 توسط سارا معصومی
|
سبکباران فرزند مهربانی مهران قاسمی ست و درایتش.مردی که می دانست یک روز به ابدیت می پیوندد پس فضایی را برایم به یادگار گذاشت که هم نوشته هایش را در خود جا داده باشد و هم غم نبودنش را با دیگران به اشتراک بگذارد.حاصل عاشقانه های مردی که این روزها دلتنگی نبودنش حک می شود بر تن سبکبارانش.روحش شاد.